Ryś stał się moim ulubionym kotem. Dlaczego? Nie lubi biegać, gdyż szybko się męczy, za to uwielbia długie wyprawy. Doskonale pływa i kocha wręcz spać. A jakby tego było mało, to prowadzi nocny tryb życia. W lecie ich sierść zmienia kolor z szarobrązowego na rudawy odcień. To wszystko sprawia, że zaczynam się zastanawiać czy nie byłam rysiem w poprzednim wcieleniu?

Cechą charakterystyczną dla tego kota są „pędzelki” na zakończeniach uszu. Dawniej rysia nazywano „ostrowidzem”, a to dlatego, iż ma doskonały wzrok. Jego łapy są naturalnymi rakietami śnieżnymi i dlatego nie zapada się on w śnieg.

Ryś powstał na bazie „długonogiego kota” autorstwa Kristi Tullus. Szybki do wykonania, nieskomplikowany wzór pozwala na szereg prostych modyfikacji, które całkowicie zmienią oblicze tej maskotki. W moim przypadki były to cętki z tyłu tułowia, jasny brzuch oraz pędzelki na uszach. Myślę, że z tej bazy można wykonać bez większego trudu każdego innego kota.

W moim mini zoo jest to pierwszy przedstawiciel kotowatych, choć nie jest to pierwszy kot wykonany przeze mnie. Jeżeli nie pamiętacie go, to możecie przypomnieć sobie klikając właśnie tu. Nie wiem czy się zaprzyjaźnią, gdyż zachowanie tego domowego jest diametralnie różne od dzikiego rysia i jak na razie im trochę nie po drodze. Natomiast ku mojemu zdziwieniu znalazł sobie kompana w żółwiu, z którym urządzają sobie zawody pływackie.