Jednorożec to fantastyczna postać. Ludzie w przeszłości uważali, że jest niezwyciężony, a jego łzy i róg miały moc uzdrawiającą. Na początku przedstawiany był jako koń z łbem jelenia, stopami słonia, a ogonem lwa. Teraz najbardziej popularnym jego wizerunkiem jest koń z rogiem na czole.

Ewolucja wizerunku jednorożca udowadnia, iż takie zwierzęta nigdy nie istniały. A mimo to bardzo długo w aptekach można było kupić różne medykamenty, które ponoć zawierały jego suszony róg.

W Polsce istnieje nawet miejscowość pod taką nazwą i oczywiście w swoim herbie ma jego postać.

Mój egzemplarz powstał ze wzoru Sharon Ojala, która chciała uczcić Międzynarodowy Dzień Jednorożca. Dokładnie ten schemat był bazą przy szydełkowaniu zebry. Przy tym podejściu wykonałam jednokolorowe kończyny, aby spróbować w inny sposób nadać mu „magiczny” charakter. Ponieważ dopiero stawiam pierwsze kroki w dodatkowym ozdabianiu moich postaci, to pokusiłam się o dodanie kilka kolorowych krzyżyków. Uznałam, że grzywa powinna współgrać kolorystycznie z tymi haftami. Za to ogon dopasowałam do koloru oczu. Dzięki temu, mnogość barw nie sprawia totalnego chaosu.

Jednorożec od razu znalazł wspólny język z zebrą. W końcu to rodzina kopytnych. Zebra z prawdziwym zachwytem podziwiała jego grzywę, choć najwięcej emocji było rogu. Czy ma on faktycznie magiczne moce? Może się wkrótce o tym przekonamy.